De Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR) van de EU, officieel Verordening (EU) 2025/40, is in februari 2025 in werking getreden. De verordening vervangt een 30 jaar oude richtlijn door een rechtstreeks toepasselijke verordening: geen nationale omzetting, geen ruimte voor interpretatie door lidstaten. Vanaf 12 augustus 2026 moet alle verpakking die in de EU op de markt wordt gebracht voldoen aan eisen op het gebied van ontwerp, recyclabiliteit en etikettering. Hoewel fabrikanten een cruciale rol spelen bij compliance, ligt de eindverantwoordelijkheid bij de importeur die verpakking de EU binnenhaalt.

Twee van de meest ingrijpende vereisten van de PPWR zijn de recyclabiliteitsgraden en de verplichte doelstellingen voor gerecycled materiaal. Beide begrijpen is essentieel voor elke importeur die een compliance-roadmap opstelt.

Wat zijn de verplichtingen voor importeurs onder de PPWR?

De PPWR is van toepassing op alle verpakking die in de EU op de markt wordt gebracht, inclusief verpakking voor ingevoerde goederen. Importeurs worden aangemerkt als economische actoren en dragen samen met fabrikanten juridische verantwoordelijkheid voor verpakkingscompliance. Het niet naleven van de vereisten kan leiden tot handhavingsmaatregelen, inbeslagname van producten en verwijdering van de EU-markt.

Op grond van artikel 18 moeten importeurs controleren of hun niet-EU-leveranciers een conformiteitsbeoordeling hebben uitgevoerd, een Conformiteitsverklaring (DoC) per verpakkingstype verzamelen en documentatie vijf tot tien jaar bewaren. Nationale en Europese autoriteiten kunnen deze documentatie op elk moment opvragen en importeurs moeten binnen tien dagen reageren.

Op grond van artikel 21 worden importeurs die verpakte goederen onder hun eigen merk of naam op de EU-markt brengen, aangemerkt als fabrikanten. Dit betekent dat zij de DoC zelf moeten opstellen in plaats van te vertrouwen op hun leverancier.

Wat zijn de PPWR-recyclabiliteitsgraden?

Vanaf 1 januari 2030 mag alleen verpakking met een minimale recyclabiliteitsgraad C in de EU op de markt worden gebracht. Het graderingssysteem is vastgelegd in bijlage II van Verordening (EU) 2025/40. Het meet welk aandeel van een verpakkingseenheid, berekend op gewicht, effectief gerecycled kan worden. Verpakking krijgt een van de vijf graden (A tot en met E):

• Graad A: ≥95% recycleerbaar op gewicht, toegestaan in alle PPWR-tijdlijnen
• Graad B: ≥80% recycleerbaar op gewicht, toegestaan in alle PPWR-tijdlijnen
• Graad C: ≥70% recycleerbaar op gewicht, niet toegestaan vanaf 2038
• Graad D of E: <70% recycleerbaar op gewicht, niet toegestaan vanaf 2030

Recyclabiliteit kan ook worden beïnvloed door verpakking met meerdere componenten. Neem bijvoorbeeld een glazen pot met een metalen deksel en een papieren etiket. Als het deksel en het etiket eenvoudig te scheiden zijn, kan de eenheid graad A behalen. Voeg een niet-recycleerbare plastic hoes toe zonder scheidingsmechanisme en de graad daalt. Verpakking van meerdere materialen is dan ook het gebied waar importeurs het meeste compliance-risico lopen. De sleutel is eenvoudige, recycleerbare verpakking die hogere graden kan behalen.

De Europese Commissie zal vóór 1 januari 2028 gedelegeerde handelingen vaststellen met de formele Design for Recycling (DfR)-criteria die ten grondslag liggen aan de graderingsbeoordeling, conform de EUR-Lex-samenvatting van de verordening. Deze criteria beoordelen de scheidbaarheid van componenten, de efficiëntie van sorteer- en recyclingprocessen en de kwaliteit van het gerecyclede materiaal. De recyclabiliteitsverplichtingen gelden vanaf 1 januari 2030 of 24 maanden nadat de DfR-gedelegeerde handelingen in werking treden, afhankelijk van welk moment later valt.

Tegen 2035 introduceert de PPWR een verdere standaard: verpakking moet recycleerbaar zijn "in de praktijk en op schaal". Dit betekent dat het verwerkt moet worden via echte industriële recyclinginfrastructuur in de EU, en niet alleen technisch recycleerbaar is in pilot- of laboratoriumomstandigheden.

Welke doelstellingen voor gerecycled materiaal gelden onder de PPWR?

De doelstellingen voor gerecycled materiaal verplichten fabrikanten om een minimumpercentage gerecycled materiaal te verwerken in nieuwe plastic verpakking, waarbij het specifieke percentage varieert per verpakkingstype. Deze doelstellingen zijn bedoeld om de vraag naar gerecyclede kunststoffen te stimuleren en de overgang naar een circulaire economie te ondersteunen, zodat gerecyclede materialen terugvloeien in de productiecyclus in plaats van te worden verdrongen door virgin plastics.

Verplichte minimumdrempels voor gerecycled materiaal in plastic verpakking gelden vanaf 1 januari 2030, met strengere doelstellingen die in 2040 van kracht worden. De doelstellingen zijn gedifferentieerd per verpakkingstype en polymeersoort:

Eenmalig te gebruiken plastic drankflessen

• 2030: minimaal 30% gerecycled materiaal
• 2040: minimaal 65% gerecycled materiaal

Contactgevoelige PET-verpakking (exclusief drankflessen)

• 2030: minimaal 30% gerecycled materiaal
• 2040: minimaal 65% gerecycled materiaal

Contactgevoelige plastic verpakking, niet-PET (exclusief drankflessen)

• 2030: minimaal 10% gerecycled materiaal
• 2040: minimaal 35% gerecycled materiaal

Overige plastic verpakking

• 2030: minimaal 35% gerecycled materiaal
• 2040: minimaal 65% gerecycled materiaal

Voor niet-plastic verpakking gelden materiaalspecifieke vereisten:

• Papieren en kartonnen verpakking: 70% gerecycled materiaal
• Glazen verpakking: 50% gerecycled materiaal
• Metalen verpakking: 25% gerecycled materiaal

Deze doelstellingen gelden voor verpakking zoals die op de EU-markt wordt gebracht. Importeurs die wereldwijd verpakking inkopen, hebben gedocumenteerd bewijs nodig van het gerecyclede materiaalgehalte op elk niveau van de toeleveringsketen, niet alleen verklaringen van tier-one leveranciers.

Voor veel importeurs lijkt de drempel van 10% voor contactgevoelige niet-PET plastic verpakking haalbaar, maar de doelstellingen van 30% en 35% voor andere categorieën vereisen een ingrijpende herformulering. Sommige materialen vragen om een wisseling van leverancier of zelfs van verpakkingsvorm. Deze grote veranderingen maken het des te belangrijker om nu al na te denken over hoe deze nieuwe regels jouw bedrijf en producten kunnen raken.

Hoe beïnvloeden recyclabiliteitsgraden de EPR-bijdragen?

Extended Producer Responsibility (EPR) houdt in dat bedrijven verantwoordelijk zijn voor verpakking nadat een product is geconsumeerd en weggegooid. Dit betekent registratie bij een nationaal systeem en het betalen van bijdragen die de infrastructuur voor inzameling, sortering en recycling financieren. Deze bijdragen worden betaald door producenten, importeurs en distributeurs. Afhankelijk van de recyclabiliteitsgraad variëren de EPR-bijdragen. Verpakking met een hogere graad leidt tot lagere EPR-bijdragen; verpakking met een lagere graad brengt hogere kosten met zich mee.

Alle EU-lidstaten waren verplicht om vóór 2025 eco-gemoduleerde EPR-systemen in te voeren. Vanaf 2030 moet de bijdragemodulering aansluiten op het PPWR-graderingssysteem. Elke lidstaat behoudt de vrijheid om de bijdragen naar eigen inzicht te verdelen, wat betekent dat multinationale importeurs rekening moeten houden met verschillen in EPR-kostenstructuren per markt.

Importeurs doen er goed aan een verpakkingsinventaris bij te houden met de recyclabiliteitsgraad van elk verpakkingstype dat op de EU-markt wordt gebracht. Dit is niet alleen een compliance-vereiste, maar ook een financieel planningsinstrument voor het voorspellen van EPR-kosten naarmate de deadline van 2030 nadert.

Wat betekent de PPWR voor toeleveringsketendocumentatie?

Voldoen aan de eisen voor recyclabiliteitsgraden en gerecycled materiaal is net zo goed een documentatie-uitdaging als een ontwerpuitdaging. Importeurs hebben verifieerbare gegevens nodig, niet alleen verklaringen, om aan te tonen dat verpakking die op de EU-markt wordt gebracht aan de geldende drempels voldoet.

De DoC is het centrale compliance-document onder de PPWR. Het certificeert dat een specifiek verpakkingstype voldoet aan de duurzaamheidsvereisten uit de artikelen 5 tot en met 12 van Verordening (EU) 2025/40, inclusief recyclabiliteit en gerecycled materiaalgehalte. Importeurs die geen conforme DoC van hun verpakkingsfabrikant kunnen verkrijgen, moeten ofwel van leverancier wisselen, ofwel, als zij de verpakking onder eigen merk voeren, de status van fabrikant aannemen op grond van artikel 21 en de DoC zelf opstellen.

{{custom-cta}}

Hoe kunnen importeurs zich nu voorbereiden?

De PPWR geldt vanaf augustus 2026, met recyclabiliteitsgraden en doelstellingen voor gerecycled materiaal die vanaf 2030 van kracht worden. De betrokkenheid van de toeleveringsketen die nodig is om aan beide te voldoen, kost tijd om op te bouwen.

1. Auditeer je verpakkingsportfolio: breng elk verpakkingstype in kaart dat je op de EU-markt brengt. Beoordeel de materiaalsamenstelling en de huidige recyclabiliteitsgraad aan de hand van de schaal van graad A tot E.
2. Schakel leveranciers vroeg in: vraag documentatie op over percentages gerecycled materiaal, materiaalherkomst en DfR-status. Als een leverancier geen verifieerbare gegevens kan aanleveren, overweeg dan van leverancier te wisselen vóór 2026.
3. Verzamel DoC's: op grond van artikel 18 heb je per verpakkingstype een DoC nodig. Als je de verpakking onder eigen merk voert, plan dan om de DoC zelf op te stellen op grond van artikel 21.
4. Volg de gedelegeerde handelingen van 2028: de gedelegeerde handelingen van de Commissie zullen de technische graderingscriteria definitief vastleggen. Houd de publicatie ervan bij en herzie je portfolio zodra ze beschikbaar zijn.
5. Houd je compliance-documentatie op orde: markttoezichtautoriteiten kunnen documentatie op elk moment opvragen. Gegevens moeten vijf tot tien jaar worden bewaard en binnen tien dagen beschikbaar worden gesteld.

Platforms zoals Coolset helpen compliance-teams verpakkingsdocumentatie te centraliseren, leveranciersgegevens bij te houden en verplichtingen binnen meerdere regelgevingskaders te beheren.

Veelgestelde vragen

Wat zijn de PPWR-recyclabiliteitsgraden?

De PPWR hanteert een systeem met vijf niveaus (A tot en met E) om de recyclabiliteit van verpakking op gewicht te beoordelen. Graad A vereist ≥95% recyclabiliteit, graad B ≥80% en graad C ≥70%. Vanaf 1 januari 2030 mogen alleen graden A, B en C op de EU-markt worden gebracht. Vanaf 2038 wordt ook graad C uitgefaseerd.

Wanneer gaan de PPWR-doelstellingen voor gerecycled materiaal in?

Verplichte minimumdrempels voor gerecycled materiaal in plastic verpakking gelden vanaf 1 januari 2030 of 24 maanden nadat de DfR-gedelegeerde handelingen in werking treden, afhankelijk van welk moment later valt. Doelstellingen voor papier-, glas- en metaalverpakking gelden eveneens vanaf 2030. Strengere plastic doelstellingen volgen in 2040.

Gelden de PPWR-verplichtingen ook voor ingevoerde goederen?

Ja. De PPWR is van toepassing op alle verpakking die op de EU-markt wordt gebracht, ongeacht waar de goederen of verpakking zijn geproduceerd. Importeurs worden aangemerkt als economische actoren en dragen samen met fabrikanten juridische verantwoordelijkheid voor verpakkingscompliance.

Wat gebeurt er als verpakking graad C of hoger niet haalt?

Verpakking die onder graad C valt (minder dan 70% recycleerbaar op gewicht) mag vanaf 1 januari 2030 niet meer op de EU-markt worden gebracht. Niet-conforme verpakking is onderhevig aan handhavingsmaatregelen, waaronder marktonttrekking. Graad C wordt vanaf 2038 uitgefaseerd.

Hoe wordt het gerecycled materiaalgehalte geverifieerd onder de PPWR?

Claims over gerecycled materiaalgehalte moeten worden onderbouwd met gedocumenteerd bewijs uit de toeleveringsketen, met materiaaltraceerbaarheid op elk niveau. Mass balance-benaderingen zijn onder bepaalde voorwaarden toegestaan, maar vereisen erkende certificering door een derde partij. Importeurs moeten ondersteunende documentatie van alle verpakkingsleveranciers verzamelen en bewaren.

{{ppwr-document-checker}}