Waarom SBTi-doelen stellen?

Het stellen van wetenschappelijk onderbouwde doelen creëert een gestructureerd, wetenschappelijk pad voor het verminderen van emissies in hele waardeketens. Korte-termijndoelen definiëren de reducties die een bedrijf binnen de komende 5-10 jaar moet bereiken in lijn met een 1,5°C pad voor alle drie de scopes. Net-zero doelen verlengen dit pad tot 2050 of eerder in lijn met het Akkoord van Parijs, waarbij diepe absolute reducties van minstens 90-95% over scope 1-3 vereist zijn, met eventuele kleine resterende emissies geneutraliseerd door hoogwaardige verwijderingen. Het SBTi-raamwerk zorgt ervoor dat alle relevante emissiebronnen gedekt zijn, doeljaren consistente tijdlijnen volgen en reductiepaden in lijn zijn met wereldwijde klimaatdoelen.

Belangrijke regels voor het stellen van SBTi-doelen:

• Scope 1 & 2 korte termijn: 1,5°C uitgelijnd, 5-10 jaar doeljaarvenster.
• Scope 3 korte termijn: 1,5°C uitgelijnd, 5-10 jaar doeljaarvenster. Vereist wanneer scope 3 ≥40% van totale emissies; moet ≥67% van scope 3 emissies dekken.
• Net-zero doelen: 95% dekking van scope 1 en 2; 90% dekking van scope 3; doeljaar 2050 of eerder.
• Initiële verbintenisvenster: Een bedrijf heeft 24 maanden na het indienen van de SBTi-verbintenisbrief om doelen te valideren.

Wat vereist SBTi om je doelen te valideren?

Bedrijven zoeken SBTi-validatie om te bewijzen dat hun doelen compleet en ambitieus zijn. Duurzaamheidsleiders moeten de goedgekeurde methoden gebruiken, zoals de Absolute Contraction Approach (ACA) of Sectoral Decarbonization Approach (SDA). Bedrijfsdoelen moeten voldoen aan de SBTi-regels die hieronder worden beschreven. 

Belangrijke vereisten voor bedrijven

• Korte-termijndoelen hebben een tijdlijn van 5-10 jaar
• Net-zero doelen moeten voor 2050 worden bereikt
• Scope 1 en 2 emissiereductiedoelen moeten altijd worden opgenomen 
• Scope 3 doelen vereist als scope 3 emissies meer dan 40% van de totale emissies bedragen

Scope dekking 

Bedrijven zijn verplicht om scope 1 en 2 emissies in hun doelen op te nemen. De vereisten voor scope 3 validatie zijn specifieker. Als bedrijven ervoor kiezen om gebruik te maken van leveringsbetrokkenheidsdoelen, moeten ze verifiëren dat een bepaald aandeel van de leveranciers hun eigen wetenschappelijk onderbouwde doelen binnen vijf jaar zal hebben gesteld. SBTi-beoordelaars zullen dekkingberekeningen, ontwerp van leveranciersbetrokkenheid en bewijs van categorieprioritering controleren. 

Benaderingen voor het stellen van doelen

• De ACA-benadering vereist een lineaire reductie in absolute emissies. 
• De SDA gebruikt sectorspecifieke paden die SBTi-goedgekeurde trajecten volgen

Net-zero doelen moeten resulteren in diepe absolute reducties in alle drie de scopes. Slechts een zeer klein deel (5-10%) kan worden geneutraliseerd via geverifieerde verwijderingen. Vermeden emissies en compensatie zijn niet inbegrepen in reducties. 

SBTi vereist dat bedrijven verwijzen naar sectorspecifieke richtlijnen die van toepassing zijn op hun activiteit. SBTi heeft richtlijnen uitgebracht voor transport, gebouwen, bosbouw en landbouw, en verschillende andere industriële sectoren. Bedrijven kunnen meer informatie vinden over het stellen van grenzen en ambitieniveaus in SBTi’s sectorale richtlijnen. 

SBTi validatieproces

Het validatieproces begint wanneer bedrijven een SBTi-verbintenisbrief ondertekenen, waarmee een periode van 24 maanden wordt gecreëerd om hun doel voor te bereiden en in te dienen. In deze periode moet het bedrijf de Corporate Near-Term Standard van SBTi volgen, evenals de Corporate Net-Zero Standard als ze net-zero doelen stellen. Ingediende doelen worden gecontroleerd aan de hand van gepubliceerde criteria en sectorspecifieke richtlijnen. 

Indieningsvereisten

1. Basisjaarinventarisatie volgens GHG Protocol

2. Alle relevante scope 3 categorieën opgenomen

3. Selectie van methode + sectorrichtlijnen

4. Duidelijke doelgrens

5. Bewijs en berekeningen

Welke informatie en bewijs heb je nodig voor indiening?

Voordat bedrijven doelen voor SBTi-validatie indienen, moeten ze een compleet pakket samenstellen dat de geloofwaardigheid, ambitie en haalbaarheid van hun doelen ondersteunt. Dit omvat emissiegegevens, methodologische keuzes en meer. Hieronder staat een checklist van de belangrijkste informatie om voor te bereiden voor indiening. 

• Basisjaar GHG-inventaris
• Grensdefinities (organisatorisch en operationeel)
• Activiteitsgegevens en emissiefactordocumentatie
• Scope 3 categorie-emissies, relevantietests
• Verantwoording methodeselectie
• Doelgrenzen en reductieberekeningen
• Reductieplan met ondersteunende aannames
• Governancestructuur en KPI-eigenaren
• Concept communicatieplan en openbare bekendmaking

Hoe je stap voor stap SBTi-doelen stelt

Bedrijven moeten een basisjaar voor emissies vaststellen, methode en ambitie kiezen, doelen op korte termijn en netto-nul stellen, Scope 3 geloofwaardig dekken, valideren met SBTi en tracking operationaliseren met kwartaalreviews.

Stap 1: Een verdedigbaar basisjaar vaststellen

Bedrijven kiezen een basisjaar om een geloofwaardige basis voor doelen te leggen. Interne duurzaamheidsexperts moeten hun organisatorische grens duidelijk definiëren met behulp van operationele controle, financiële controle of aandelenbelang. Binnen deze grens moet een volledige GHG-inventaris worden opgesteld volgens de GHG Protocol Corporate Standard voor scope 1 en 2, en de Corporate Value Chain Standard voor scope 3. 

Scope 3-emissies moeten worden in kaart gebracht over alle 15 scope 3-categorieën, zelfs als sommige worden geschat met behulp van uitgaven- of secundaire emissiefactoren. Bedrijven evalueren de datakwaliteit op verschillende dimensies zoals representativiteit, volledigheid en methodologische consistentie. Bedrijven die in de landbouwsector werken, screenen ook hun Forest, Land and Agriculture (FLAG) emissies. FLAG-emissies worden als materieel beschouwd als ze meer dan 20% van de totale emissies uitmaken. 

Checklist voor het vaststellen van een basisjaar:

• Organisatorische grens (aandelen- of controlebenadering)
• Operationele grens (Scopes 1, 2, 3)
• Basisjaaremissies voor alle scopes‍
• Datakwaliteitsscore (activiteit, uitgaven, economische intensiteiten)‍
• Scope 3 relevantietest (indien >40%) 
• FLAG-screening (vereist als ≥20% van totale emissies)
• Beoordeel welke scope 3-categorieën materieel zijn

Stap 2: SBTi-methoden en ambitieniveaus selecteren

SBTi biedt twee hoofdmethoden voor het stellen van doelen: ACA en SDA.

De SDA is alleen beschikbaar voor bepaalde sectoren met gedefinieerde paden, zoals energieopwekking, gebouwen, cement en FLAG-activiteiten. Als de emissies van een operatie onder een van deze specifieke sectoren vallen, moeten die emissies worden gericht met de SDA, terwijl de resterende emissies kunnen worden aangepakt met ACA.

Onder ACA volgen bedrijven reductiepercentages, ten minste 4,2% jaarlijkse absolute reductie voor scope 1 en 2 en 2,5% jaarlijkse reductie voor scope 3. ACA kan worden uitgedrukt via absolute of intensiteitsdoelen, zolang ze resulteren in de vereiste percentages. 

Doelen op korte termijn moeten een tijdlijn van 5-10 jaar hebben, netto-nul doelen moeten tegen 2050 worden bereikt. Bedrijven kunnen ervoor kiezen om netto-nul doelen later in te dienen dan doelen op korte termijn, hoewel netto-nul ambities steeds meer van investeerders en regelgevers worden verwacht.

Stap 3: Een robuuste scope 3-strategie definiëren

Volgens SBTi vertegenwoordigen scope 3-emissies typisch >70% van de emissies van een bedrijf. Het succesvol decarboniseren van scope 3 hangt af van het selecteren van de juiste scope 3-categorieën en het ontwerpen van een geloofwaardige leveranciersbetrokkenheidsstrategie. Scope 3-doelen moeten ten minste 67% van de totale scope 3-emissies dekken.

Bedrijven moeten emissie-intensieve categorieën identificeren met behulp van uitgaven- en activiteit gebaseerde gegevens. Prioriteit moet worden gegeven aan het decarboniseren van leveranciers en activiteiten die het grootste aandeel in emissies bijdragen. SBTi staat bedrijven toe om de dekkingsdrempels te halen met een combinatie van absolute reductiedoelen, intensiteitsdoelen en leveranciersbetrokkenheidsdoelen. Leveranciersbetrokkenheidsdoelen vereisen dat leveranciers zelf SBTi-goedgekeurde doelen stellen, meestal binnen 3-5 jaar. 

Voorbeeld van scope 3-dekking:

• Totale Scope 3-emissies = 10.000 tCO₂e
• Vereiste dekking = 67% = 6.700 tCO₂e
• GHG-categorie 1 + 4 + 9 = 7.400 tCO₂e → dekking bereikt

Voorbeeld van leveranciersbetrokkenheidsdoel:
Je kiest een doel: "Tegen 2029 zal 60% van de leveranciers op basis van financiële uitgaven die 80% van de emissies dekken, wetenschappelijk onderbouwde doelen hebben."

Absolute reductiedoelstelling:
"Verminder scope 3-emissies met 28% tegen 2034 vanaf een basisjaar in 2023". Dit is in lijn met de minimale jaarlijkse reductie van 2,5% 

Intensiteitsgebaseerde reductie: "Verminder scope 3-emissies per omzet eenheid met 40% tegen 2030 vanaf een basisjaar in 2022"

Categorie-specifiek reductiedoel: "Verminder emissies van Categorie 1 met 30% tegen 2030"

Stap 4: Een reductieplan opstellen

Bedrijven moeten een reductieplan ontwikkelen met duidelijke interventies om SBTi-uitgelijnde trajecten te bereiken. Dit omvat het modelleren van reductiepotentieel over operationele en waardeketenhefbomen, zoals energie-efficiëntie, elektrificatie, inkoop van hernieuwbare energie, optimalisatie van logistiek, materiaalvervanging, proceswijzigingen, productontwerp en circulariteitsinitiatieven. 

Componenten van een geloofwaardig plan 

• Reductiecurve: toont bedrijven welke maatregelen de hoogste impact leveren tegen de laagste kosten
• Inkoop van hernieuwbare energie: bedrijf schetst hoe ze zullen overstappen naar schone energie
• Leverancierswissel indien nodig: bedrijven schakelen over naar nieuwe leveranciers als bestaande leveranciers niet aan hun normen kunnen voldoen
• CAPEX/OPEX schattingen: kostenramingen en toewijzing stellen leiderschap in staat de financiële implicaties van elke maatregel te begrijpen
• Operationele haalbaarheid: bedrijf evalueert elke actie om te bevestigen dat deze kan worden geïmplementeerd zonder operationele beperkingen
• ROI (return on investment) analyse: financiële en strategische opbrengsten tonen aan waarom elke interventie gerechtvaardigd is
• Strikte tijdlijnen: duidelijke deadlines creëren momentum en verantwoording
• Verantwoording; tussentijdse controlepunten: toegewezen eigenaren en regelmatige beoordelingen houden het plan op koers

Stap 5: Indienen bij SBTi en doelen communiceren

Bedrijven dienen verschillende documenten in bij SBTi voor validatie. SBTi keurt doelen goed binnen 30 dagen voor korte termijn en tot 60 dagen voor netto-nul doelen. Zodra gevalideerd, worden deze doelen meestal gepubliceerd in jaarverslagen en via het openbare dashboard van SBTi.

SBTi indieningsvereisten

• Toezeggingsbrief
• Volledige GHG-inventaris
• Doelindieningsformulier
• Methodologische onderbouwing
• Doelberekeningen
• Bewijs scope 3 
  
  • Scope 3-dekking
  • Doeltype selectie

Stap 6: Doelen elk kwartaal volgen, bekendmaken en aanpassen

Na validatie moeten bedrijven jaarlijks de voortgang volgen, hoewel kwartaaltracking wordt aanbevolen voor nauwkeurigheid. Monitoring omvat het bijwerken van activiteitsgegevens, het herberekenen van emissies voor nieuwe jaren, het evalueren van leveranciersbetrokkenheid, het beoordelen van padvariantie en het aanpassen van het plan op basis van prestaties. Aangezien bedrijven waarschijnlijk beginnen te rapporteren volgens andere kaders, moeten ze ervoor zorgen dat de gepresenteerde gegevens consistent zijn over klimaatrapportagekaders. 

Hoe maakt software het SBTi-rapportageproces kosteneffectiever?

Handmatige emissierapportage veroorzaakt regelgevingsrisico's en vertragingen. Gefragmenteerde gegevens kunnen onduidelijke sporen veroorzaken, deze hiaten kunnen ervoor zorgen dat bedrijven vereisten missen. Coolset vermindert zowel risico's als de benodigde tijd door spreadsheets en verspreide gegevens te vervangen door één gestructureerd platform. 

• Versnelde gegevensverzameling: Coolset stroomlijnt invoer met vooraf gebouwde sjablonen, activiteitsmappings en gegevensverzameling op leveranciersniveau. Dit maakt het gemakkelijker om scope 1-3 emissies en ESG-onthullingen te verzamelen.
• Gecentraliseerde documentatie: Bewijslibraries en gecontroleerde records in Coolset zijn direct gekoppeld aan KPI's, materialiteitsuitkomsten en onthullingen. Dit vergemakkelijkt de voorbereiding voor indiening. 
• Voorspellingshulpmiddelen: Coolset stelt teams in staat hun voortgang te evalueren en vroegtijdig actie te ondernemen door voortgang te volgen en toekomstige scenario's te modelleren. Voorspellingen voorkomen verrassingen en stellen vroege actie mogelijk. 

Vragen? Neem gerust contact op met ons team.

Veelgestelde vragen

Hoe stel je een SBTi-doel?

Om een SBTi-doel te stellen, moeten volledige scope 1-3 emissies worden gemeten. Er moet een basisjaar worden gekozen, evenals een door SBTi goedgekeurde methode: Absolute Contraction Approach of Sectoral Decarbonization Approach. Zodra de berekeningen zijn voltooid, worden doelen ter goedkeuring ingediend bij SBTi. Bedrijven moeten een geloofwaardig reductieplan maken en hun voortgang jaarlijks volgen. 

Hoe verzamel je gegevens voor Scope 3-emissies?

Scope 3 wordt verzameld door activiteitsgebaseerde (bijv. vervoerde kilometers, aangekochte materialen) en uitgavengebaseerde schattingen te combineren. Bedrijven beginnen met het genereren van een uitgavengebaseerde schatting over alle 15 categorieën om materiële categorieën te identificeren. De datakwaliteit van materiële scope 3-categorieën wordt progressief verbeterd door primaire leveranciers- of activiteitsgebaseerde gegevens toe te voegen. Een belangrijk onderdeel van scope 3-gegevensverzameling is het ontwikkelen van een herhaalbare workflow voor leveranciersverzoeken en het toewijzen van emissies aan specifieke leveranciers.

Hoe verminder je Scope 3 Categorie 1-emissies?

Het verminderen van categorie 1 (aangekochte goederen en diensten) vereist veranderingen in leveranciersbetrokkenheid, productontwerp en inkoopbeleid. Bedrijven kunnen hun categorie 1 scope 3 verminderen door over te schakelen naar materialen met een lagere koolstofuitstoot, minimale gerecyclede inhoudsdrempels in te stellen, producten opnieuw te ontwerpen voor materiaalefficiëntie en over te schakelen naar leveranciers met SBTi-certificering. SBTi moedigt leveranciersbetrokkenheidsdoelen aan omdat categorie 1-emissies afhankelijk zijn van een gedecarboniseerde toeleveringsketen.

Wat is het verschil tussen doelen op korte termijn en netto-nul doelen?

Doelen op korte termijn bestrijken 5-10 jaar en vereisen snelle reducties. Ze zijn meestal afgestemd op een 1,5ºC-traject voor scope 1-3. Scope 3 hoeft alleen te worden aangepakt als het materieel is. 

Bedrijven moeten hun emissies met 90-95% verminderen om hun netto-nul doelen te bereiken. Slechts een klein deel van de verwijderingen is toegestaan, wat moet worden geneutraliseerd met duurzame verwijderingen. 

Moeten MKB's scope 3-doelen op korte termijn stellen?

Kleine en middelgrote ondernemingen (MKB's) zijn niet verplicht om scope 3-doelen op korte termijn te stellen, zelfs niet als scope 3 een groot deel van de emissies uitmaakt. SBTi moedigt MKB's aan om samen te werken met leveranciers en klanten om scope 3 te verminderen, maar het is niet verplicht. MKB's die de  bedrijfsroute gebruiken, voor netto-nul validatie of regelgevende redenen, moeten voldoen aan volledige scope 3-vereisten.